Gökyay Vakfı Satranç Müzesi ve Gökyay Vakfı Spor Kulübü’nün kurucusu, değerli Birten Gökyay'ın eşi iş insanı Akın Gökyay, 86 yaşında vefat etti. 412 satranç Gökyay Vakfı Satranç Müzesi ve Gökyay Vakfı Spor Kulübü’nün kurucusu, değerli Birten Gökyay'ın eşi hocamız Akın Gökyay'ı saygıyla anıyoruz. Tüm sevenlerine ve ailesine başsağlığı diliyoruz.

Darüşşafaka Cemiyeti'nin bu yıl Sait Faik Abasıyanık anısını yaşatmak amacıyla Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları ve Türkiye İş Bankası iş birliği ile düzenlenen Sait Faik Abasıyanık yarışmasının bu yıl 72.'si gerçekleştirilecektir. 2025 yılından itibaren öykü kitabı yayınlanmış bugüne kadar pek çok yazarın iz bıraktığı Sait Faik Armağanı'na katılmak isteyen tüm genç edebiyat yazarlarına fırsat doğuyor.

Toplumcu gerçekçi yazar olarak bilinen Korkmazgil, okul yaşamında da derslerinde genelde birinci ve okuma hırsı çok yüksek olan biri . Öyle ki okullara gitmek için onlarca kilometrelik yolları yürüdüğü ifade ediliyor.. Adana Erkek Lisesini bitiren ve sonradan Gazi Eğitim Enstitüsünden mezun olan şair Türkçe ve Müzik öğretmeni olarak görev yapmıştır. Farklı sektörlerle de uğraşan yazar arzuhalcilik, tabelacılık, dava vekilliği ve ressamlık yaparak ta geçimini sağlamışır.

Her öykü kendi sessizliğini yaratır, fırtınalı duygular içsel bir boğumlamadır. Bazen birinin sessizliği, anlatabileceği en uzun öyküdür.Dünya atomlardan değil, öykülerden yaratılmıştır. Bu anlamlı günde Eskiler ''Aşk, anlatılınca öykü olur, derler. Bugün hem anlatılan o eşsiz öyküleri hem de o öyküleri yaşatan sevgiyi kutlama günü. Sevginizi, sevginize saklayın.

Akşam hava kararmaya yakın saatlerde balkonda oturmayı çok severdim. Sen de olsaydın şimdi karşılıklı çay içiverirdik. Ardından da bir o kadar doyumsuz sohbetler… Sahi sen yoksun ben şimdi kiminle sohbet edeceğim. Kiminle paylaşacağım yaşamdan geriye kalan hayallerimi. Olsun. Ben de kendi kendime söylenirim. Sen olmasan da hayatın akıcılığına renk vermek zorundalığım var. Sen belki gizliden gizliye beni takip etsen de senin hayallerin doğrultusunda biriktirdiğim anılarım var. Her gün farklı bir anıyla düşlüyorum bu yapayalnız evin arka bahçesinde yer alan gül kokulu çiçeklerle süslenmiş, üzüm bağlarıyla taşmış balkon kenarındaki manzaraları.

Gözlerim duvardaki tabloya bakarken adımlarım yavaş yavaş içeri girmenin heyecanının yaşıyordu. Oldukça bir odayı andıran görünümüyle hafif loş ışığıyla duvarların tablolarla asılı olduğunu görünce gözlerim hemen tavan arasındaki kırık dokümanlar arasında bulduğum tablonun aynısı ile karşılaştı. Hani benim süt beyazımsı bez ile siliverip, kordonlu saatin karşı duvarına astığım tabloydu bu.

Sen hep yücesin. Sen hep iyisin. Sen hep sensin. Seni sensizken yaşamak, hayatla hüsran olmaktır. Kalıcı hasarlar oluşmadı ki! Sana sunduğum zihin sayfamda. Hep tertemiz bıraktın, kendin gibi. Çünkü sen de temiz sayfalar oluşturdun zihninde. Nerede bir buruk yaşam hikayesi var, sen koşardın. Çünkü sen kırılgan hayallerin boyunu bükük kalmasını yeğlemezdin. Hani dört gün önce karşılaşmıştık ya seninle bizim sokakta. Yanında da biri vardı. Ben sana nasılsın demiştim Sen ise iyi olduğunu söylemiştin. Ama şimdi yalan söyledin bana. Hiç yakışmadı. Senin gibi temiz sayfaları zihninde yer edinmiş bir yaşam sevdalısına. Umutlar tükenmek istemedi sensizken tanrıya her yalvarışta. Ta ki son umuttan geriye kalan bir yaşam savaşından öte.